Nasi partnerzy

  • Autokompleks
  • image
  • image
  • Instal-mont
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Fotoreportaże

  • Koncert Końcoworoczny Szkoły Muzycznej I st.z Domosławic w Europejskim Centrum Muzyki im. K.Pendereckiego w Lusławicach - fot.red. J.Dębiec
  • Podsumowanie kolejnej edycji Powiatowego Konkursu Wiedzy o Kazimierzu Wlk. - fot. red. J.Dębiec
  • Śliwkowe przedstawienie, koncert - inicjatywa uczniów i nauczycieli ZSiP ze Złotej - akcja charytatywna na rzecz Ani Gregorczuk - fot. red. J.Dębiec
  • Barwne przedstawienie Lokomotywa w wykonaniu rodziców - dla dzieci ZSiP w Domosławicach - fot. red. J.Dębiec
  • Z pełnego atrakcji z sercem Festynu Serca w Tymowej - fot. red. Joanna Dębiec
  • Archiwum

Piaski Drużków

Administrator.

Powierzchnia sołectwa: 7 km2

Liczba mieszkańców: 452

Budynków mieszkalnych: 130

 

Sołtys wsi:

Ryszard Gałek, zam. Piaski-Drużków

 

Radny Gminy Czchów reprezentujący Piaski-Drużków, Wytrzyszczkę i Będzieszynę: Ryszard Gałek

Parafia Czchów. Na terenie wsi od 1992 roku Kaplica, w której msze św. niedzielne są o godz. 10.30. Dodatkowo mieszkańcy Piasków odprawiają w kaplicy nabożeństwa majowe, różańcowe i drogi krzyżowe.

Dzieci uczęszczają do Szkoły Podstawowej w Czchowie. Na terenie miejscowości kursuje nie zmechanizowany prom. Czynny w godzinach 6.00 – 22.00, kursuje na dwie zmiany. Jest 4 przewoźników.

Jedyna miejscowość gminy leżąca po prawej stronie Dunajca. Można dojechać tam promem kursującym na rzece między Czchowem i Piaskami-Drużkowem lub mostem podwieszonym na zaporze wodnej. Niewielki pas doliny rzeki wykorzystywany jest rolniczo i turystycznie. Miejscowość osadzona jest u podnóża i na stoku wzniesień Głowaczka (405,8 m n.p.m.) z najwyższym szczytem Ostra (lub Sucha) Góra (436,2 m n.p.m.) i Habalina (439,6 m n.p.m.) z najwyższym szczytem Trąbki Wysokie (452,69 m n.p.m.) Biegnie tędy fragment zielonego szlaku turystycznego PTTK. W miejscowości znajduje się „stanica harcerska” dysponująca miejscami noclegowymi i goszcząca młodych skautów z kraju i zza granicy. (tel. 0-14 6636105). Istnieje tu sieć gazociągowa i telefoniczna. Nie najlepszej jakości drogi rekompensują walory krajoznawcze. Interesujący stary dwór rodziny Krasuskich pełni obecnie funkcję budynku szkolnego. Na terenie Piasków nad Dunajcem znajdują się pola namiotowe, często udostępniane przez prywatnych gospodarzy. Przy drodze od zapory w stronę przewozu pod lasem jest postawiona w latach 70-tych kapliczka z umieszczonym śmigłem, upamiętniająca miejsce tragicznej śmierci młodego lotnika. W miejscowości znajduje się gospodarstwo agroturystyczne pp. Sułkowskich (tel. 0-14 6843605) i jest ono jedynym prężnie działającym tego typu gospodarstwem na terenie gminy Czchów.

 

 

ARCHEOLOGIA

 

Bardzo górzysty teren miejscowości Piaski Drużków przebadany został przez archeologów, znaleziono jedynie 4 stanowiska archeologiczne. Z tego trzy pochodzą z epoki kamienia i jedno to ślad po osadzie z okresu średniowiecza.

Brak większej ilości znalezisk rekompensuje jakość, z Piasków Drużkowa pochodzi jeden z najpiękniejszych wiórów – noży znalezionych w strefie górskiej.

Na długim, odbitym celowo z konkrecji krzemiennej wiórze, żyjący ponad 5 tysięcy lat temu neolityczny rzemieślnik opracował przez specjalne załuskanie krawędzie tnące tworząc krzemienne narzędzie ułatwiające mu życie i pracę.

A. Szpunar

 


HISTORIA WSI

 

W średniowiecznych dokumentach pisano o tej wsi Druszków nigdy Drużków i nazwa ta występuje tylko jako jednoczłonowa. Nie udało się ustalić, kiedy zmieniono pisownię. Słowo Piaski dodano zapewne dla odróżnienia od pobliskiej wsi Drużków Pusty leżącej na terytorium gminy Iwkowa. Obie wsie dzieli zaledwie 9 km. Historia nazwy Piaski jest następująca: Dunajec w średniowieczu prowadził swoje wody tuż u podnóża czchowskiego zamku. Ślady tego koryta widać do dziś. Jest to tak zwana Struga. W czasie jednej z powodzi kilka wieków temu, Dunajec zmienił swoje koryto przenosząc swój główny nurt na wschodnią stronę doliny. Na oczach wielu pokoleń dokonywało się przeobrażenie tych pól z piaszczystych i nieuprawnych na użytkowe rolniczo dzięki naniesieniu mułu na teren. Nazwa Piaski przetrwała do dziś i jest używana przez miejscową ludność dla określenia równiny nad dunajeckiej. Położony w Czchowie przystanek PKS Czchów-Miasto jest w gwarze miejscowej nadal nazywany – przystanek na Piaskach. Według legendy, którą znają mieszkańcy Drużkowa, nazwa ich wsi wywodzi się od drużyny, którą tu osiedlił Bolesław Chrobry.

Pierwsza historyczna wzmianka wymieniająca nazwę wsi dotyczy 1308 roku. Drużków jest wtedy własnością Gniewomira syna Zbrosława. Należą do niego także Dzierżaniny i Tropie. W latach 1321-1328 miejscowość należy do parafii św. Świerada w Tropiu. Prawdopodobnie w połowie XIV wieku Drużków włączono do parafii czchowskiej, która od roku 1325 pojawia się w dokumentach źródłowych. W roku 1360 Kazimierz Wielki stwierdza, że połowa patronatu kościoła należy nie do niego, lecz do imiennie wymienionych rycerzy, m.in. do Jakuba Siemica, dziedzica Jurkowa. Materiały źródłowe z lat 1470-80 wymieniają w tej miejscowości trzy folwarki. Jednocześnie posiadaczami części wsi są właściciele dóbr okolicznych, przez co trudno jest ustalić właściwych dziedziców, natomiast wiadomo, że w wiekach XVIII-XX byli nimi Krasuscy herbu Nowina. Być może to ich przodek (zgadza się herb) Jakub z Drużkowa był tu dziedzicem w latach 1436-78. Posiadał on prawo patronatu kościoła w Czchowie. Od 1321 do 1491 właścicielami jednego z folwarków jest rodzina „Wojak” herbu Półkozic. W dokumentach występują kolejno: Więcław, syn Wojaka (1321-8), Klemens (1378-1410), Wojak syn Klemensa (1404-32), Klemens Wojak (1443-1467), ksiądz Adam Wojak syn Klemensa (1483-98) i Jan Wojak (1483-91). Jednocześnie w tym okresie właścicielami części wsi są: Mścisław Koczonowski z Koczonowa (1402-28), Jaszek z Filipowic (1409), Jakusz Momot (1415), Mikołaj Rogalec z Wróblowic (1419), Piotr Wątróbka (1433-43), Katarzyna Narojowska (1436-56), Katarzyna Wojsławska (1437-62), Jan Eustachy Słoński (1456-64), Jakub Kołda (1489-1508), Spytek z Melsztyna (1490), Wawrzyniec Jaworski (1507-10), Andrzej Wielogłowski (1530-36), Spytek Jordan (1538) i inni.

W zapisach spotykamy też kmieci. Są to: Jan Chronowski, Piotr Głąb Maciej, Jan Beka, Jan Pawlik, Pachta i zagrodników: Czoszek i Mikołaj. Nie zachował się opis granic wsi. Wymienione obiekty fizjograficzne i nazwy części miejscowości to: Niwa zwana Przymiarek, Olszowy Potok, droga do Rudy, droga do przewozu, siedlisko zwane Maćkowskie, góra Szyrczyna, Smarszowa ku Rudzie. Wymienione nazwy dotyczą lat 1409-1447. pierwsza wiadomość o przewozie na Dunajcu dotyczy 1435 roku. Informacja z 1446 roku świadczy o istnieniu stawów rybnych przy drodze rudzkiej pod górą Szyrczyna (być może chodzi o Głowaczkę).

Szkołę podstawową zorganizowano w okresie międzywojennym. Dokładnej daty nie udało się ustalić. Z grona pracowników rodziny Krasuskich rekrutowali się pierwsi członkowie PPr-u w gminie Czchów. W latach 50-tych po zlikwidowaniu gmin zbiorowych, wieś Piaski-Drużków włączono do gromady Filipowice, w której pozostawała do likwidacji tej gromady około 1962 roku, kiedy to został powtórnie przyłączony do gromady Czchów.

Tereny wsi Piaski-Drużków wchodzą dziś w skład ciężkowickiego parku krajobrazowego. Jest to jedyna wieś w Gminie Czchów położona na prawym brzegu Dunajca. Jest idealnym miejscem na długie spacery i wycieczki wzdłuż szlaku. Widoki ze wzgórza Głowaczki obejmują tereny całej gminy i sięgają daleko poza nią. Warto odwiedzić tę wieś, gdy w licznych tu i rozległych sadach czereśniowych dojrzewają owoce.

Henryk Kornaś

 

 

 

 

Historia rodziny Krasuskich z tablicy nagrobnej

 

MIĘDZY WIERSZAMI ODCIŚNIĘTYMI W MARMURZE

 

Tablica w sposób dość zwięzły przedstawia nam historię dwóch pokoleń. (…) Krasuscy są właścicielami dworu we wsi Drużków, w którym to budynku dworskim znajduje się obecnie szkoła podstawowa. Ojciec rodziny Antoni Nowina Krasuski rodzi się jeszcze w XVIII wieku (1786-1874), w okresie, kiedy upada Rzeczpospolita szlachecka pod ciosami zaborców. Życie spędza jako poddany austriacki. Dożywa sędziwego wieku. Umierając liczy 88 lat. Jest już staruszkiem, kiedy znosi się pańszczyznę. Jako ojciec licznej rodziny przeżywa śmierć swojej żony i trojga dzieci. Mając dwadzieścia kilka lat żeni się z Pristelą z Branickich (1795-1855). Ród Branickich należy do znanej w kraju magnaterii, posiada jednak boczne zubożałe gałęzie, z jednej z nich być może pochodzi Pristela. Wychodzi za Antoniego jako młoda dziewczyna, gdyż w wieku 19 lat rodzi już syna Józefa (1814-1868). Dwa lata później córkę Teresę (1816-1891), o której jedynie wiemy, że wychodzi za mąż za niejakiego Jaworskiego i dożywa 75 lat. Nie ma adnotacji, gdzie przebywa. Wróćmy: Pristela umiera w wieku 60 lat.

Jest to rodzina religijna, gdyż Ludwika wstępuje do klasztoru (zakonnica 1828-1903). Również patriotyczna. Kazimierz występuje jako major wojsk węgierskich. Sądząc z dat (1818-1866) jest uczestnikiem powstania na Węgrzech w okresie trwającej w Europie Wiosny Ludów. W powstaniu tym uczestniczy prawdopodobnie z korpusem polskim generała Józefa Bema. Inny syn Romuald występuje jako major wojsk polskich w latach 1863/64 (Kawaler Krzyża Virtuti Militari 1837 – 29.I.1928), uczestniczy niewątpliwie w Powstaniu Styczniowym. Jako poddany austriacki przekracza nielegalnie granicę i udaje się do Królestwa Polskiego na teren walk. Żyje 91 lat. Przeżywa śmierć rodziców i rodzeństwa. Jemu jako jedynemu dane jest doczekać odrodzenia Polski po I wojnie światowej. Syn Antoni (1826-1900) dziedziczy po ojcu nie tylko imię, ale i majątek w Drużkowie. (…) Nic więcej nie wiemy – czytając tylko między wierszami odciśniętymi w marmurze – o rodzinie.

Z tekstu Henryka Kornasia

 

 

WYWIAD Z SOŁTYSEM WSI - historyczny, przeprowadzony dla potrzeb prezentacji w 2004 r.

 

Jak żyją mieszkańcy Piasków-Drużkowa?

- Mieszkańcy Piasków Drużkowa są to głównie ludzie starsi, młodzi raczej wyjeżdżają do miasta w poszukiwaniu pracy. Jest to jedyna miejscowość gminy typowo rolnicza, a jak wiadomo to w dzisiejszych czasach nie daje wielu perspektyw. Ludzie tu żyją skromnie. Latem mieszkańcy posiadający działki nad samym Dunajcem wynajmują je jako prywatne pola namiotowe. Wiele domków we wsi jest wykupionych, czy wybudowanych dla celów rekreacyjnych. Mieszkańcy angażują się w życie wsi.

Wieś się zmienia. Jak było dawniej, a jak jest teraz?

- Do 1988 roku nie było we wsi asfaltu. Dziś, mimo, że jest jeszcze wiele miejsc, do których trudno dotrzeć, mamy asfalt przez całą wieś. Przez Dunajec kursuje prom, w latach 70. był jeszcze drewniany, dopiero po powodzi przywieziono metalowy. Do ciekawostek należy, iż jeszcze w latach 50. za kurs promem się płaciło. Dziś jest bezpłatny, chociaż w odróżnieniu do Wytrzyszczki – nie zmechanizowany. To prawdziwa atrakcja turystyczna gminy. W latach 90. we wsi wprowadzono gazyfikację, telefony, zajęto się drogami. Jest w tej dziedzinie jeszcze wiele do zrobienia, również w kwestii wodociągów. Mamy też (dopiero od niedawna) kaplicę, między innymi dzięki staraniom pana Eugeniusza Nędzy. On też mnie namówił do podjęcia się zadania reprezentowania sołectwa w gminie (miałem zaledwie 29 lat).

Czyna terenie Piasków znajduje się baza noclegowa, która mogłaby być udostępniona dla turystów?

- Mamy piękny Ośrodek Wypoczynkowy Chorągwi Krakowskiej ZHP. W latach 80. jeszcze pięknie prosperował, przyjeżdżały zorganizowane grupy harcerzy, szkoły, grupy opiekunów, nawet była organizowana szkoła jazdy konnej (koniez Klikowej) i mogły korzystać dzieci niepełnosprawne przebywające wówczas w Ośrodku, ale od 1999 roku, kiedy przestaliśmy należeć do tarnowskiego, Ośrodek przeszedł pod zarząd Województwa i z roku na rok coraz mniej słychać o nas, jest zaledwie kilkadziesiąt osób w roku. Może pani zapytać o to gospodarza obiektu pana Kordeckiego.

Prosperuje za to jedyne w gminie gospodarstwo agroturystyczne PP. Sułkowskich.

Piaski-Drużków to piękna miejscowość. Macie sporo lasów, Dunajec, więc grzybiarzy i wędkarzy nie brakuje? Jakie grzyby zbiera się w lasach Głowaczki i Habaliny?

- Borowiki, kozaki czerwone. Dobrze, że Pani o tym wspomniała. Blisko las… spotyka się u nas sarny i jelenie, natomiast – co ciekawe – w lecie można zaobserwować jak stadami (nawet do 10) przechodzą na drugą stronę Dunajca i doskonale wiedzą, w którym miejscu jest płytka rzeka. Potem wracają na naszą stronę. Myśliwi na pewno potwierdzą moje obserwacje.

Czy jest jeszcze coś ciekawego, o czym warto powiedzieć przy prezentacji?

- Nie każdy na przykład wie, że przed wojną Piaski były pod samych Skarżyńskich (dziś mieszkańców Czchowa), tak np. Alojzy Sumek był mieszkańcem Piasków.

Szkoła podstawowa mieści się w byłym dworze należącym niegdyś do rodziny Krasuskich, w jakim stanie jest szkoła?

- Dawniej (jeszcze w 1995 roku) dzieci musiały korzystać z WC na zewnątrz, do dziś w szkole są piece, dopiero teraz jest wykonywane centralne. Jest to jedyny sposób i na wilgoć i na wykorzystanie części budynku szkoły. Na przykład młodzież nie ma się gdzie spotykać, potrzebna jest świetlica. Warto dodać, iż została przeznaczona z budżetu gminy kwota 26000 zł na Piaski – większość została rozdysponowana na drogi oraz dołożono do wykonania centralnego ogrzewania.

A przy okazji, jak ocenia Pan „Czas Czchowa”?

- Zmienia się na lepsze. Czyta się wszystko, jest w nim dużo informacji i dobrze, żeby docierał do każdej miejscowości gminy. Tak powinno być, pisze się o nas i dla nas. A że nasi mieszkańcy gazetę czytają i to dokładnie można się przekonać choćby na zebraniach sołeckich, gdy się słyszy, że te i te informacje wyczytano w „Czasie Czchowa”.