Nasi partnerzy

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • Autokompleks
  • image
  • image
  • image
  • Instal-mont

Fotoreportaże

  • Spartakiada Od przedszkolaka do strażaka dla wszystkich przedszkoli w gminie Czchów - fot. J.Dębiec
  • Powiatowe obchody Dnia Edukacji Narodowej w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Czchowie - fot. red. Joanna Dębiec
  • Gminne obchody Dnia Edukacji Narodowej - życzenia i nagrody Burmistrza oraz ZNP - fot. J.Dębiec
  •  Dwudniowa Wystawa Owczarków Niemieckich w Czchowie - fot. red. Joanna Dębiec
  • Festiwal Piosenki Turystycznej i start Hufca Brzesko w Piaskach-Drużkowie - Tak wiele do odkrycia. Małopolska - fot. red.  J.Dębiec
  • Archiwum

Biskupice Melsztyńskie

Administrator.

Powierzchnia sołectwa 2,7 km2

401 mieszkańców

105 budynków mieszkalnych

 

Sołtys wsi:

Bogumiła Kuboń, zam. Biskupice Melsztyńskie 68 

Radny Gminy Czchów reprezentujący Biskupice Melsztyńskie i Domosławice:

Bernadeta Salamon, zam. Biskupice Melsztyńskie

Parafia Domosławice: tel. (0) 146 659 371

Proboszcz parafii: ks. Marek Kądziołka

Dzieci uczęszczają do przedszkola, szkoły podstawowej i gimnazjum do zespołu Szkół i Przedszkola im. ks.Tischnera w Domosławicach. Od roku 2012 w budynku Zespołu Szkół funkcjonuje Szkoła Muzyczna I stopnia w Domosławicach z filiami w trzech sąsiednich gminach.

Dyrektorem Zespołu Szkół jest Kazimierz Wojnicki.

Biskupice Melsztyńskie - niewielka wieś położona 5km na wschód od Czchowa przy trasie komunikacyjnej Jurków - Tarnów. Południowa część wsi (Równina) leży w dolinie Dunajca, północna (Dąbrowa) na wzgórzach. Dobrej klasy gleby sprzyjają produkcji rolnej (w dolinie Dunajca uprawia się z powodzeniem słynną fasolę „Piękny Jaś”); a rzeka przyciąga wędkarzy i letników, którzy pobudowali sobie w tej okolicy domki letniskowe. Tutaj znajduje się dwór klasycystyczny z początku XIX w. Murowany, parterowy na planie prostokąta, dwutraktowy, z czterokolumnowym portykiem od strony północnej. Oryginalna stolarka i ślusarka z epoki. Obok oficyna dworska, murowana, parterowa, częściowo podpiwniczona, nakryta dachem siodłowym. Po południowej stronie dworu sad z resztkami starodrzewu oraz ślady owalnego podjazdu z klombem pośrodku. Własność prywatna. (Rozmowa z właścicielką Teresą Skarżyską pozwoliła na ustalenie przybliżonego terminu wywiadu, który ze względu na niesprzyjające warunki pogodowe odciągnie się w czasie. Jednak ukaże się jako znaczące uzupełnienie informacji historycznych nt. Biskupic Melsztyńskich przyp. red.). W miejscowości znajduje się sklep spożywczo-przemysłowy, dom strażaka, drobne zakłady usługowe. Największym zakładem jest Piekarnia Stanisława Całki. Wieś posiada sieć gazu ziemnego. W latach 1963-90 wieś staje się „ośrodkiem” uprawy tytoniu, zyski osiągnięte ze sprzedaży zmieniają gospodarcze oblicze wsi. Wiele domów z drewnianych przebudowano na murowane. Wieś się znacznie wzbogaciła. Większość mieszkańców posiada wodę z własnych ujęć grawitacyjnych. Miejscowość ekologicznie czysta, co potwierdza fakt, iż tu przy Dunajcu bobry budują swoje żeremia.

Kościół parafialny w Domosławicach- wybudowany z kamienia zamku Melsztyńskiego, w głównym ołtarzu łaskami słynący obraz Matki Bożej Domosławickiej – Królowej Doliny Dunajca.

 

 

Od początku Dziejów – Archeologia…

 

Cały teren miejscowości Biskupice Melsztyńskie został przebadany przez archeologów w ramach badań prowadzonych w trakcie realizacji tzw. Archeologicznego Zdjęcia Polski. Badania przeprowadzono w 1989 roku, w efekcie odkryto 15 stanowisk archeologicznych, czyli miejsc na których znaleziono ślady pobytu i działalności człowieka od czasów przedhistorycznych po późne średniowiecze. Najstarsze znaleziska pochodzą z epoki kamienia. Znaleziono 8 stanowisk związanych z tą epoką, są to wyłącznie znaleziska pojedynczych przedmiotów wykonanych z krzemienia. Z neolitu (5800-2400 lat p.n.e.) pochodzi tylko jedno znalezisko, stanowiące zapewne ślad po penetracji tego terenu przez pierwszych rolników, których wielkie osady zostały odkryte w sąsiedztwie ( np. Gwoźdźca). Pojedyncze znalezisko datowane jest także na epokę brązu (2400-500latp.n.e.). Większa ilość znalezisk, w tym także ślad po osadzie, pochodzi z okresu rzymskiego (0-375r n.e.). Zdecydowanie najwięcej znalezisk związanych jest z okresem wczesnego średniowiecza. Z tego czasu w Biskupicach Melsztyńskich znaleziono pozostałości po trzech osadach, w tym jedną bardzo rozległą ze śladami po rozoranych domostwach, na której zebrano kilkadziesiąt fragmentów naczyń glinianych. Plemiona słowiańskie chętnie zamieszkiwały doliny rzek, bardzo blisko wody, na terasach nieco tylko wyniesionych ponad dno doliny. Do dzisiaj zabudowa wsi znajduje się także w tej strefie. Archeologiczne znaleziska z terenu Biskupic zamyka listę ośmiu stanowisk związanych z późnym średniowieczem, czyli czasami historycznymi. W trakcie badań odkryto także kilka miejsc gdzie znaleziono przedmioty datowane ogólnie na czasy prehistoryczne bez dokładniejszej lokalizacji ich w czasie. Takich stanowisk odnotowano pięć w tym trzy to ślady po osadach. Uogólniając powyższe dane można stwierdzić, że działalność i obecność człowieka na terenie Biskupic Melsztyńskich trwa od zarania dziejów obejmując czas 7-8 tysięcy lat. Materiały zabytkowe i dokumentacja z powyższych badań znajdują się w zbiorach Muzeum Okręgowego w Tarnowie.

 

Dla „Czasu Czchowa” przygotował Andrzej Szpunar

Muzeum Okręgowe w Tarnowie

 

HISTORIABISKUPICMELSZTYŃSKICH WEDŁUG HENRYKA KORNASIA –NIECO BLIŻEJ NASZYM CZASOM

 

Pierwsza historyczna wzmianka o wsi Biskupice (bez przymiotnika Melsztyńskie) dotyczyła roku 1215. W tym to roku biskup krakowski Wincenty Kadłubek darował dziesięciny z 19 wsi położonych obok Czchowa,a między innymi ze wsi Biskupice – Kapitule krakowskiej. Potwierdził to Długosz, który wyszczególnił dziesięciny snopowe z Gnojnika, Gosprzydowej, Tymowej, Tworkowej, Ujazdu, Opatkowic (dziś Zakliczyna), Zdoni, Lusławic, Faściszowej i Kończysk oraz pieniężnie z Policht, Słonej, Olszowej, Brzozowej, Bieśnika, Poznej, Lewniowej i Biskupic. Zwarty obszar tych wsi (kilka z nich trudno dziś zidentyfikować) nie budził wątpliwości, że chodziło tu kronikarzom o Biskupice koło Czchowa. Sądząc z nazwy, wieś ta początkowo stanowiła własność duchowieństwa. Nazwę ta nadano wielu miejscowościom w Polsce południowej (spotykamy ją dziś koło Radłowa, Wieliczki i Słomnik). Długosz twierdził, że Biskupice, wieś koło Czchowa była ongiś własnością królewską. Pierwszy zapis w dokumentach dotyczy lat 1389-1403. Wieś była wówczas własnością rycerską, a jej właścicielem był Paszko Paweł zwany Złodziej, herbu Niesobia, kasztelan biecki. Wymieniony Paszko występuje w źródłach historycznych wcześniej, bo już w roku 1365, ale jako właściciel Pilchowic na Śląsku. Był właścicielem wielu innych miejscowości, które bądź zastawiał, bądź prowadził o nie procesy. Dokumenty wymieniają tu: Szczygłów, wolę Chroberską, Chroberz, Przeginię, Łętownię i Strzelce Małe. Należy przypuszczać, że jego siedziba rodowa znajdowała się w Biskupicach, gdyż począwszy od roku 1389 występuje w źródłach jako Paszko z Biskupic. Paszko Paweł miał córkę Świętochnę, która w latach 1397-98 była już wdową po Mikołaju Puszczu ze Sprawy oraz miała dwóch synów. Pierwszy z nich, Pełka, zostawił około 1403 roku dwie wsie w powiecie bieckim. W historii Biskupic nie pojawił się więcej. Drugi syn Paszko Paweł (junior) walczył pod Grunwaldem, a w latach 1416-45 piastował szereg godności: był kolejno miecznikiem królewskim, kasztelanem małogoskim oraz zawichojskim i starostą bieckim. W 1441 roku pożyczył Władysławowi Warneńczykowi 300 grzywien, a w zamian otrzymał w zastaw od króla miasto Wojnicz oraz wsie Łopot i Ratnawy. W 1445 roku ufundował ołtarz ŚŚ. Piotra i Pawła w swoim kościele parafialnym w Czchowie, któremu nadał między innymi 3 łany oraz karczmę z rolami i łąkami z rocznym czynszem 8 grzywien. Jego żoną była Anna, która w źródłach z 1450 roku występuje już jako wdowa. Małżeństwo to miało dwóch synów – Jana i Pawła, ale obaj byli głuchoniemi i pozostawali pod kuratelą siostry. Pierwszą z nich była Kochna, żona Mikołaja z Kodrąbu (województwo sieradzkie. Drugą córką była Anna, żona Jana Wojnarowskiego z Wojnarowic. W 1483 roku Jan i Anna Wojnarowscy sprzedają Biskupice Jakubowi z Dębna, kasztelanowi i staroście krakowskiemu. Kolejnym właścicielem po upływie 5 lat jest Jakub Szczekocki, syn Jana z Szczekocin. W okresie panowania Zygmunta Starego (1515r.) jako właściciel występuje Stanisław Kobyleński z Kobylan, kasztelan rozpierski, rozgraniczył Biskupice Jakuba z Dębna od Domosławic i Falszewic będących własnością Spytka z Melsztyna, kasztelana zawichojskiego. (Wszystkie te wsie należały do parafii Czchów, nie do Melsztyna – przyp. red.). Opis granic w oryginale przestawia się następująco: „Pierwszy kopiec narożnik usypano u zbiegu granic Złotej, Biskupic i Domosławic i stąd od potoka zwanego HINROWLYSZKĄ biegnie granica przez dąbrowę do zarośli zwanych WINNICZ (obecnie WINNICE – przyp. red.); następnie do przekopy z BISKUPIC i nią aż do brzegu starego czyli JEZIORZYSKA, rozgraniczającego także BISKUPICE i DOMOSŁAWICE z którego korzystać będą obie strony na długość aż do kopca usytuowanego na jego brzegu. Z drugiej strony tego kopca ze stawu korzysta wieś BISKUPICE aż do DUNAJCA. Od wyżej wymienionego kopca, granica biegnie od narożnika z tej strony DUNAJCA, gdzie zbierają się granice BISKUPIC, DOMOSŁAWICI FALSZEWIC, dalej do rzeki czyli strugi GWNYUSZKA, skąd prowadzą znaki graficzne brzegiem wyspy do lasu czyli Łęgu zwanego PRZERYCIE, dalej w górę stawu zwanego JEZIORZYSKO, gdzie zbiegają się granice BISKUPIC i GRODZISKA”. W dokumentacjach zapisano tez inne nazwy topograficzne wsi: występują 3 sadzonki ku ZŁOTEJ pod gajem zwanym DĄBROWA, osiedle TATAROWSKIE, Rynki, pod dworem, lasy za DUNAJCEM oraz potok MZURA (w innych źródłach MSZURA)- obecnie ZELINA (przyp. red.) Zapisano też imiona bądź imiona i nazwiska knieci i zagrodników mieszkających w BISKUPICACH, są to: MIKOŁAJ MIKULEC, MIKOŁAJ AVRYLECZ, STANISŁAW LATOSZEK, JAN RURZYK, WAWRZYNIEC CZECHOWIC, STANISŁAW KORYTKO, BARTEK i STAN ŁYCZKO, MACIEJ KORAB, MARCIN CZECH, TATAR, MADEJ, CHNADEK, TYSZYCA, KLESZCZOK.W omawianym okresie istniały we wsi młyn, karczma, sady i stawy rybne oraz sady.